Karaman'da neler oluyor?

Karaman son günlerde bir kurumda yaşandığı iddia edilen taciz olayı ile çalkalanıyor.  Olay ulusal ve yerel basında da yer aldı.

Bir değil, iki değil… Peş peşe gelen taciz iddiaları, bunun münferit değil sistematik bir sorun olduğunu ortaya koyuyor.

Son yaşanan olay ise bardağı taşıran damla oldu. Kurumun Ermenek İlçe Müdürü, çocuk sığınma evinden çıkan, devletin korumasındaki genç bir kıza cinsel tacizde bulunduğu iddiasıyla gündeme geldi.

Olay henüz çok yeni.  Görevden uzaklaştırılmış, soruşturma başlatılmış.

Peki sonucu ne olacak?

Geçmişi bilenler için cevap çok net:

Muhtemelen yine “örtbas” edilecek!

Çünkü bu kurumda daha önce de benzer olaylar yaşanmış.

Bir müdür yardımcısı,  kurumda çalışan şehit yakını bir kadını taciz ettiği iddia edilmiş. Olay yerel bansına da yansımış.

Ne mi oldu?

Müdür yardımcısı emekli edildi, dosya kapandı. Adalet yok, hesap yok!

Yine aynı kurumda, şehit yakını bir erkek memur, kurumda görev yapan bir kadın sağlık personeline tacizde bulunmuş. tacizci memur polis eşliğinde ifadesi alınmak için götürülmüş sonuçtan yine bir şey çıkmamış olay kapatılmış. Kadın yaşadığı bu travma nedeniyle evliliğini kaybetmiş.

Tacizci mi?

Eski çalıştığı yerden alınarak il müdürünün sekreteri olarak görevlendirilmiş!

Tüm bunlar sadece bireysel sapmalar değil; açık bir ahlaki çöküşün, kurumsal suskunluğun ve yandaş kollamacılığının sonucudur.

Kendini “şehit yakınıyım” diyerek dokunulmaz ilan edenlere suç işleme ayrıcalığı mı tanınıyor?

Devletin koruması altındaki çocuklar, kadınlar ve mağdurlar…

Bu kurumda başlarına bir şey geldiğinde kimden yardım isteyecekler?

Dileğimiz o ki!

Bu taciz olaylarının üzeri örtülmesin,

Soruşturmalar göstermelik olmasın,

Suçlular kim olursa olsun cezalandırılsın,

Mağdurlar korunup, psikolojik destekle yaşama yeniden tutundurulsun!

Hiç kimse de bu sessizliğe razı olmasın.

Ahlaki çöküşe karşı önce vicdanlarımızı, sonra kamu vicdanını harekete geçirelim.

Unutmayın:

Tacize susan, saklayan, görmezden gelen herkes; en az fail kadar suçludur!

Ve şimdi en hayati soruları sorma zamanı:

Kim(ler) var bu olayların üzerini kapatmaya çalışanların arkasında?

Kimler sebep oluyor bu suskunluğa, bu adaletsizliğe?

Hem de “2025 Aile Yılı” ilan edilmiş bir ülkede!

Aileyi korumakla görevli olanlar, aileleri dağıtanları mı koruyor?

Ve bir soru daha:

Bu tacize uğrayan kadınlar hangi sendikaya üye?

Üyesi oldukları sendikalar bu kadınlara sahip çıktı mı?

Ne gibi işlemler başlattılar?

Yoksa sendikalar da bu skandalların üzerini örtmekte birer ortak mı?

Eğer sendikalar susuyorsa, onlar da bu karanlığın bir parçasıdır!