— Karaman FK İçin Bir Çağrı
Bugün Karaman Futbol Kulübü’nün U14 altyapı takımının antrenmanına rast geldim.
Bilin bakalım nerede antrenman yapıyorlardı?
İçler acısıydı.
Sevgi Evleri’nin hemen yanında, Karaman Belediyesi’nin yaptığı küçük bir halı sahada…
Evet, yanlış duymadınız — bu şehrin çocukları, Karaman FK forması giyen gençler, şehrin gururu olması gereken futbolcular o küçücük alanda, topun sekmeye bile zorlandığı yerde antrenman yapıyordu.
Bir yanda milyonluk binalar, süs stadyumları, “spora önem veriyoruz” cümleleri…
Diğer yanda Karaman’ın çocukları, bir köşede, kendi imkanlarıyla antrenman yapmaya çalışıyor. Üstelik bu takımın başında olan hocaların hiçbirisi maaş almıyorlar.
Buna spor mu denir?
Buna sahip çıkmak mı denir?
Yazıklar olsun bize!
Karaman…
Adını her yerde duyurmak isteyen, her konuşmada “tanıtım” kelimesini dilinden düşürmeyen bir şehir.
Ama ne yazık ki, şehrin en gerçek tanıtım aracı olan Karaman Futbol Kulübü’ne sahip çıkan kimse yok.
Ne iş insanı ilgileniyor, ne esnaf el uzatıyor, ne de halk gerçek anlamda destek veriyor.
Oysa spor, bir şehrin gururudur.
Bir şehri tanıtan sadece binalar, tabelalar ya da törenler değil; o şehrin sahasında ter döken çocuklarıdır.
Bugün Karaman FK’nın altyapı takımları — U14, U15, U19 — sahada yer bulmak için çabalıyor.
Bulabilirlerse Yunuskent Stadyumu’nda antrenman yapıyorlar, bulamazlarsa belediyenin yaptığı semt sahalarında sıraya girip diğer çocukların oyunu bitene kadar bekliyorlar.
Bekliyorlar ki topa dokunabilsinler!
Diğer şehirlerin altyapı takımlarına bir bakın:
Eşofmanlar tam, kramponlar tam, malzeme tam.
Bizim çocuklarımız ise formalarını, yağmurluklarını kendi ceplerinden yaptırıyor; kramponlarını kendi harçlıklarıyla alıyor.
Sahipsizler.
Ve ben bunu gördüğümde, gerçekten üzüldüm.
Çünkü bu şehirde yaşayan herkesin sorumluluğu bu çocuklar.
Ama kimse sahip çıkmıyor.
Sayın Valimiz’e Bir Rica…
Sayın Valimiz,
Sizi halkın içinde, gençlerle bir arada, sosyal medyada samimi paylaşımlarınızla görüyoruz.
Bu içten duruşunuz, Karaman halkının da gönlünde yer ediyor.
Sporun farklı dallarına, özellikle kürek sporuna ve Bisiklete olan ilginiz de takdirle karşılanıyor.
Tam da bu yüzden, Karaman FK ve altyapısındaki gençler için sizden bir öncülük bekliyoruz.
Bir valinin elini taşın altına koyması, sadece bir desteğin değil, bir moralin ifadesidir. yani sadece maç izlemeye değil gerçekten destek bekliyoruz.
Siz öncü olursanız, emin olun bu şehirde herkes arkanızdan gelir.
Karaman FK’nın sahipsiz kalmaması, sadece bir spor meselesi değil; bu şehrin gençlerine duyduğumuz güvenin, inancın göstergesidir.
Bu çocuklar sizin desteğinizi görürse, sadece futbol değil, hayat mücadelesi kazanırlar.
Milletvekillerimize, Bürokratlarımıza ve İş İnsanlarımıza…
Bu şehirden ekmek yiyen, bu şehirde nefes alan herkese sesleniyorum:
Bu takım Karaman’ın takımı değil mi?
Bu çocuklar bizim çocuklarımız değil mi?
Her fırsatta “şehrin tanıtımı önemli” diyorsunuz.
Ama bir stadyum dolusu çocuk “Bize bir saha, bir destek yeter” diye beklerken sessiz kalıyoruz.
Bu sessizlik bize yakışmıyor.
Bugün sahip çıkmazsak, yarın sadece bir futbol takımı değil; bir nesli kaybedeceğiz.
Sonra da “Gençlik neden böyle?” diye soracağız.
Gençlik değil değişen… Biz ilgilenmeyi bıraktık.
Bir topun peşinde koşarak büyüyecek çocuklar, ilgisizlik yüzünden sokağın peşine düşüyor.
Bir Çağrım Var: Destek Kampanyası Başlatalım
Bu yazı bir sitem değil, bir çağrıdır.
Karaman FK için şehrin tüm dinamiklerinin katılacağı bir “Destek Kampanyası” başlatalım.
İş insanlarımız, kurumlarımız, sivil toplum örgütlerimiz, yerel yönetimlerimiz el ele versin.
Küçük katkılarla büyük bir umut büyütelim.
Bir forma, bir top, bir antrenman sahası…
Bazen bir çocuğun hayatını değiştirmeye yeter.
Bu şehir bunu yapabilir.
Yeter ki inanalım, yeter ki bir yerden başlayalım.
Karaman FK, bu şehrin onuru,
bu şehrin geleceği,
bu şehrin çocuklarının umududur.
Bir şehir takımına sahip çıkamıyorsa, geleceğine de sahip çıkamaz.
Bugün sahip çıkarsak, yarın “Karaman kazandı” diyebiliriz.
Ama şimdi sustukça kaybediyoruz.
Karaman gerektiğinde mucizeler yaratır.
Ama mucize beklemeden önce,
bir çocuk için, bir forma için, bir top için
elini taşın altına koymak gerekir.
Bu şehirde sadece bisiklet süren çocuklar yok!
Topa vuran, yüreğiyle oynayan, Karaman’a inanan çocuklar da var.
Onlara sahip çıkalım.
