Bir çocuk gülüşü, dünyaya bedel,
Uzatın elinizi, durmasın bu el.
Toprak’ın yoluna, olmayın engel,
Gönüllü yürekler, birer kaledir.
DMD dedikleri, zorlu bir yokuş,
Ama bu duruşta, var mı hiç rüküş?
Bir canın derdiyle, uyanıp kalkış,
İnsanlık katında, en yüce haldir.
Kimi bir ses olur, duyurur dertten,
Kimi feragat eder, aşından, etten.
Korkmazlar asla, hiçbir külfetten,
Vefa denilen şey, sönmez meşaledir.
Elini taşın altına, koyan yiğitler,
Sessizce edilen, o kutlu niyetler.
Toprak’ın önünde, açılan setler,
Sevginin ücüyle, biten çiledir.
Umut rüzgarını, estiren sizler,
Kederin izini, sildiren sizler.
Ağlayan yüzleri, güldüren sizler,
Gönül bahçesinde, taze laledir.
Birlik olunca dert, küçülür gider,
İnançlı bir ordu, zulmü alt eder.
Toprak’ın şifası, en büyük keder,
Bu yolda dökülen, kutsal jaledir.
Zamanla yarışır, her bir gönüllü,
Kimi sessiz kalır, kimisi dilli.
Niyetler tertemiz, emekler belli,
İyilik deryası, coşan şelaledir.
Uykusuz kalınan, o uzun geceler,
Toprak’ın isminde, saklı heceler.
Aşılır elbet, o dik yüceler,
Sabrın sonu selamet, bir piyaledir.
28-03-2026
