Futbolun birleştirici ruhunu korumak, kardeşliğimizi güçlendirmek hepimizin sorumluluğudur.
Türkiye bugün, yıllardır büyük acılara neden olan terörün sona ermesi, silahların susması, toplumsal huzurun güçlenmesi ve gelecek nesillere daha güvenli bir ülke bırakılması amacıyla önemli bir süreçten geçiyor.
Bu süreçte en büyük beklentimiz, farklılıklarımızla bir arada yaşayabildiğimiz, karşılıklı güvenin ve kardeşlik duygusunun güçlendiği bir Türkiye'ye ulaşmaktır.
Peki, toplumsal barışın güçlenmesini istediğimiz bu dönemde spor sahalarında zaman zaman ortaya çıkan ayrıştırıcı söylemler ve gerilimi artıran davranışlar karşısında nasıl bir tutum sergilemeliyiz?
Dağlarda silahların susmasını, şehirlerde huzurun hâkim olmasını isterken tribünlerde de dostluğun, saygının ve kardeşliğin egemen olması gerekmez mi?
Çünkü toplumsal barış yalnızca silahların susmasıyla değil, insanların birbirine karşı duyduğu güvenin artmasıyla da mümkündür. Farklı kimliklerin, kültürlerin ve düşüncelerin bir tehdit değil, ortak hayatımızın zenginliği olarak görülmesi büyük önem taşımaktadır.
FUTBOL AYRIŞMANIN DEĞİL, BİRLİKTELİĞİN ADI OLMALIDIR
Futbol; farklı şehirlerden, farklı kültürlerden ve farklı yaşam biçimlerinden insanları aynı heyecanda buluşturan önemli bir ortak değerdir. Rekabetin olduğu kadar dostluğun, centilmenliğin ve karşılıklı saygının da alanıdır.
Ancak son dönemlerde Amedspor etrafında yaşanan bazı tartışmalar, futbolun birleştirici ruhunun nasıl korunacağı konusunda yeniden düşünmemizi gerektiriyor.
Öncelikle şunu açıkça ifade etmek gerekir: Amedspor da bu ülkenin bir spor kulübüdür. Taraftarlarının takımlarını desteklemesi, başarılarıyla sevinmesi ve kendi şehirlerinin kültürel değerlerini yaşatması son derece doğal ve meşru bir haktır.
Diyarbakır'ın, Kürt vatandaşlarımızın ve bölgenin kültürel zenginliklerinin spor alanında temsil edilmesi de toplumsal hayatımızın doğal bir parçasıdır.
Burada dikkat edilmesi gereken husus, futbolun zaman zaman sportif rekabetin dışına çıkarılarak siyasi gerilimlerin veya toplumsal ayrışmaların bir parçası hâline gelebilmesidir.
Tribünlerde kullanılan sloganlar, taşınan semboller ve zaman zaman yaşanan olaylar bu açıdan sağduyuyla değerlendirilmelidir. Elbette her iddiayı peşinen doğru kabul etmek, münferit olaylardan hareketle bütün bir kulübü veya taraftar kitlesini değerlendirmek doğru değildir.
Ancak hangi takımdan, hangi şehirden veya hangi taraftar grubundan gelirse gelsin; ayrımcılığı, nefreti, şiddeti ve toplumsal gerilimi artıran davranışlara karşı ortak bir hassasiyet geliştirmeliyiz.
FARKLILIKLARIMIZI AYRIŞMA NEDENİ DEĞİL, ZENGİNLİK OLARAK GÖRMELİYİZ
Terörsüz Türkiye hedefi, yalnızca güvenlik alanında atılan adımlarla sınırlı düşünülmemelidir. Aynı zamanda toplumsal güvenin, karşılıklı anlayışın ve birlikte yaşama iradesinin güçlenmesini de gerektirmektedir.
Bu nedenle sporun, kültürün ve sosyal hayatın insanları birbirinden uzaklaştıran değil, birbirine yaklaştıran alanlar olması gerekir.
Burada önemli bir hassasiyetin altını çizmek istiyorum: Amedspor üzerinden yaşanan tartışmaları bütün Kürt vatandaşlarımıza mal etmek büyük bir haksızlık olur. Kürt vatandaşlarımız da bu ülkenin ayrılmaz bir parçasıdır. Ortak tarihimizin, kültürümüzün ve geleceğimizin eşit ve değerli paydaşlarıdır.
Mesele herhangi bir etnik kimlik, şehir veya topluluk değildir. Mesele, sporun hangi takım söz konusu olursa olsun ayrıştırıcı söylemlere ve toplumsal gerilimlere araç edilmemesidir.
Hepimiz şunu kabul etmeliyiz: Bir takımın başarısı başka bir şehrin üzüntüsüne, bir taraftarın sevinci başka bir insanın düşmanlığına dönüşmemelidir.
Futbol sahalarında rekabet olabilir, heyecan olabilir, zaman zaman tartışmalar da yaşanabilir. Ancak bunların hiçbiri insanları kimlikleri üzerinden karşı karşıya getirmemelidir.
EŞİTLİK, HUKUK VE SAĞDUYU HERKES İÇİN GEÇERLİ OLMALIDIR
Bu konuda Türkiye Futbol Federasyonu başta olmak üzere kulüp yönetimlerine, spor yöneticilerine, taraftar gruplarına ve ilgili kurumlara önemli sorumluluklar düşmektedir.
Kurallar herkese eşit uygulanmalı, ayrımcılık ve şiddet karşısında ortak bir duruş sergilenmelidir.
Hiçbir kulüp, hiçbir taraftar grubu veya hiçbir kişi kuralların üzerinde değildir. Aynı şekilde hiçbir kulüp ya da taraftar kitlesi de münferit davranışlar nedeniyle topluca suçlanmamalıdır.
İhtiyacımız olan şey, karşılıklı suçlamalar değil; adalet, sağduyu ve ortak sorumluluk anlayışıdır.
Spor yöneticileri gerilimi artıran açıklamalardan kaçınmalı, taraftarlar takımlarını desteklerken toplumsal hassasiyetleri gözetmeli, ilgili kurumlar ise ortaya çıkan sorunlara tarafsız ve kararlı biçimde yaklaşmalıdır.
TERÖRSÜZ TÜRKİYE, AYRIŞMASIZ TÜRKİYE OLMALIDIR!
Bu ülke terör nedeniyle çok büyük acılar yaşadı. Anneler evlatlarını kaybetti, ocaklara ateş düştü, nice insanımızın hayatı yarım kaldı.
Artık hepimizin ortak arzusu huzur, güven ve kardeşlik içinde yaşayabileceğimiz bir Türkiye'dir.
Ancak kardeşlik yalnızca siyasi konuşmalarda dile getirilen bir temenni olarak kalmamalıdır. Tribünlerde, sokaklarda, üniversitelerde, iş yerlerinde ve hayatın her alanında karşılık bulmalıdır.
Dağlarda silahların susması ne kadar önemliyse, toplumun farklı kesimleri arasında güvenin ve karşılıklı saygının güçlenmesi de o kadar önemlidir.
Terörsüz Türkiye hedefini desteklerken toplumsal ayrışmayı besleyen her türlü söylem ve davranışa karşı da dikkatli olmalıyız. Bunu yaparken yeni kırgınlıklar oluşturmak yerine, ortak değerlerimizi ve birlikte yaşama irademizi güçlendirmeliyiz.
Unutmayalım ki Türkiye; Türk'üyle, Kürt'üyle, Laz'ıyla, Çerkez'iyle ve farklı kültürlerden bütün vatandaşlarıyla ortak bir geleceğe sahiptir.
Farklılıklarımız bizi birbirimizden uzaklaştırmamalı, aksine ortak hayatımızı zenginleştirmelidir.
Futbol sahada oynanmalı, rekabet centilmenlik içinde yaşanmalı, siyaset kendi mecrasında yürütülmeli; kardeşliğimiz ise hiçbir tartışmanın ve siyasi hesabın gölgesinde kalmamalıdır.
Çünkü gerçek anlamda Terörsüz Türkiye, yalnızca silahların sustuğu değil; insanların birbirine güvenle baktığı, farklılıklarına saygı duyduğu ve ortak bir gelecek için el ele verebildiği Türkiye'dir.
Gelin, tribünlerde öfkeyi değil dostluğu, ayrışmayı değil kardeşliği büyütelim.
Futbol birleştirsin, kardeşlik kazansın!
